Ook op Curaçao zag men massaal hoe Nederland in Charkov met 2-1 verloor van Duitsland. Iedereen beleefde de wedstrijd op zijn eigen manier: thuis op de bank, in de buurtkroeg of tijdens een evenement in stijl.
“Bon bini, hier heb je een stoel. Schuif gezellig aan.” De speciale oranjetent naast Terrace Plaza, een kroeg naast het landskantoor in Otrobanda, is afgeladen vol. Vlak voor de wedstrijd worden er nog snel wat rood-wit-blauwe-vlaggetjes op elkaars wangen gekalkt, maar zodra het startsein klinkt is iedereen doodstil. Jan Tolhoek en Karel Cicilia hebben een biertje in de vuist. Ze staren gespannen naar het scherm. Terrace Plaza is niet alleen hun stamkroeg, maar ook die van lokale werklui en gepensioneerden op het eiland.“We hebben de vorige wedstrijd ook hier bekeken en zondag zitten we hier sowieso weer. Of ze nou verliezen of niet.”
Blijven vechten
De mannen hebben dus wel rekening gehouden met wat Duitse doelpunten, maar toch lijkt het rake schot van Mario Gomez in de 24ste minuut als een verrassing te komen. “Ben ik hier nou eerder voor van mijn werk vertrokken?”, verzucht een man in een oranje overhemd. “Ze moeten nu wel blijven vechten hoor.”
Het tweede doelpunt tegen in de 38ste minuut wordt gelaten ontvangen. “Wat een mooie goal, Nederland ken het zo niet”, klinkt het. Er wordt bevestigend geknikt.
In het weekend drink je meer
Na de rust is het tijd voor een aangepaste opstelling met Rafael van der Vaart en Klaas-Jan Huntelaar en voor een andere locatie: Pampus in Punda. Hier organiseert Eleqt, een club van mensen die houden van een luxe levensstijl, een speciale actie. Liefhebbers kunnen voor 65 gulden een oranje armbandje aanschaffen en tijdens de hele wedstrijd gratis drinken. Echt vol is het niet in de bar en ook het aantal armbandjes valt tegen, “Zaterdag was het veel drukker”, zegt business development manager Vincent Zegger. “Maar in het weekend drink je natuurlijk meer.”
Witte overhemden overheersen
Veel van de aanwezigen komen net uit hun werk. Er zijn meer witte overhemden dan oranje-uitdossingen. Jelle Marius is wel in het oranje en komt net binnen. Hij heeft de eerste helft grotendeels vanuit zijn auto gehoord. “Ik heb er nog vertrouwen in”, zegt hij stellig. “Misschien wordt het nog wel 3-2.”
Die stand lijkt even dichtbij als Robin van Persie in de 73ste minuut weet te scoren. Iedereen springt juichend omhoog en er gaat een gratis shotje Passoa rond. “Ik proef de overwinning”, grijnst Jelle. “Het is nog niet voorbij.”
Maar dat is het wel. En net zo snel als de euforie ontstond wordt ook het verlies genomen. Alle witte overhemden grijpen meteen naar hun telefoon om weer verder te gaan met werken. Alleen de Half-Duitse Nicolette Beck zit aan de bar te glunderen in een zwart-rood-geel-t-shirt. “Ik ben superblij”, straalt ze. “Duitsland was gewoon veel beter.”