Charles voelt zich thuis in Rusland. Maar er oud worden? Nee.

Hij is geboren in Den Haag, voelt zich Brabander omdat hij in Tilburg is opgegroeid en woont in Moskou. De liefde voor Oost-Europa begon bij Charles Hoedt na een schoolreis naar Berlijn. Zestien was hij. De Muur moest nog vallen. 'Ik zat op de middelbare school en we gingen naar Oost- en naar West-Berlijn. Dat maakte grote indruk op mij.'
Na zijn opleiding Journalistiek ging Charles Hoedt geschiedenis studeren aan de Universiteit van Amsterdam om vervolgens zijn studie af te ronden met Oost-Europa- en Ruslandkunde aan het Oost-Europa Instituut van de Universiteit. Tussendoor, vanaf zijn zestiende, ging hij iedere zomer naar Oost-Europa op vakantie. 'Naar Polen, naar Tsjechië, Hongarije en de Oekraïne. En Rusland.'
In augustus 1998 vestigde Charles zich in Sint-Petersburg, na Moskou de belangrijkste stad van Rusland. Hij ging daar heen om een scriptie te schrijven. Het idee was om in dat jaar in zijn eigen onderhoud te voorzien door op freelance basis te schrijven voor Nederlandse bladen en kranten. 'Het ging zo goed dat ik dacht ik blijf nog een jaar.'
Moeilijke taal
Uiteindelijk bleef Charles bijna tien jaar in Sint-Petersburg. 'De taal heb ik vooral daar geleerd.' Russisch is een lastige taal, vanwege de meerdere naamvallen. Wel zes. Als het om iets simpels als lopen gaat, dan heb je daar al twee soorten werkwoorden voor. Charles noemt Russisch dan ook een rijke taal. 'Maar ook een moeilijke. Moeilijker dan Duits.'
De taal spreken is belangrijk. Het maakt dat hij zich geen – of in ieder geval minder – een buitenstaander voelt. 'Als je Russisch praat, dan heb je een binnenkomer.' Dat merkt Charles ook als hij in de trein zit in Rusland, bijvoorbeeld in de Transsiberië Express. 'De plek waar je mensen van allerlei pluimage tegenkomt. Je hebt in de trein snel een band met mensen. Ze delen de hele moestuin met je, gedroogde stukken kip en wodka. In de trein ben je samen.'
Favoriete plek
De trein is de favoriete plek van Charles. Niet alleen vanwege het contact met andere passagiers. Je komt er volgens hem ook tot rust. Je kan immers niet anders dan het landschap aan je voorbij laten trekken. De natuur is prachtig in Rusland. 'De mooiste treinreis die ik ooit maakte was afgelopen zomer van Moskou naar Vladivostok met de Trans Siberië Express. Ik ben toen eerst met de trein naar het noorden van het Baikalmeer gegaan en heb daar een tussenstop gemaakt om met een boot over het meer te varen. Het is het op een na grootste meer ter wereld. Het gaat oneindig door.'
Charles vertelt dat hij dankzij zijn Rusland-ervaring ook minder op de agenda leeft. Afstanden spelen ook veel minder een rol dan in kleine Nederland. Als een vriend in Moskou een feest geeft is het niet ongewoon dat je twee uur onderweg bent om er te komen. 'Als ik in Nederland ben, in Tilburg waar ik ben opgegroeid, dan zeggen mijn vrienden in Utrecht. Kom je vanavond helemaal naar Utrecht?'
Opvallend vindt hij ook dat Nederlanders Rusland als ver weg ervaren terwijl ze wel een stedentrip naar New York maken. 'Vanuit Nederland gezien is Moskou dichterbij dan New York. Maar het voelt psychisch verder weg.'
Speechen
Is hij zich in de vijftien jaar die hij in Rusland woont ook een beetje een Rus gaan voelen? Charles lacht om de vraagt en schudt van nee. 'Maar als ik in Nederland ben dan zeggen vrienden dat ik een speech geef als een Rus. Dat heb je zelf niet in de gaten.'
Russen speechen graag volgens Charles. Nederlanders houden het vrij kort. 'Maar een Rus kan wel een half uur over hetzelfde onderwerp praten. Een Rus schrijft een speech niet op, maar vertelt wat hem te binnen schiet. Het kan dan om positieve en negatieve emoties gaan.'
Naar Moskou
Charles voelt zich thuis in Moskou, waar hij met zijn vrouw woont. Na bijna 10 jaar in Sint Peterburg – waar hij zijn Nederlandse vrouw ontmoette op een receptie – trokken ze naar de Russische hoofdstad. In Sint Petersburg hadden ze zich in 2003 op het uitgeven van stadsgidsen (In Your Pocket) gestort en in Moskou bouwden ze die activiteit verder uit. Zijn vrouw is nog steeds uitgever, maar Charles maakte na een jaar of vijf een overstap. Hij was in contact gekomen met het Nederlandse Nuffic, een organisatie die zich inzet voor internationale samenwerking tussen onderwijsinstellingen in het hoger onderwijs en werd directeur van Nuffic Neso Russia.

Volgend jaar organiseert hij in verband met het Nederland – Rusland jaar, zoals 2013 officieel werd uitgeroepen, speciale activiteiten om het hoger onderwijs te promoten. In de eerste helft van volgend jaar zijn er heel veel Rusland activiteiten in Nederland. Het gaat dan om economie en cultuur. En in de tweede helft van het jaar ligt de focus in Rusland op Nederland.
Nederland
Zijn baan voor Nuffic Neso in Rusland duurt tot begin 2014. Wat Charles daarna gaat doen weet hij nog niet. Dat ligt nog open. Zeker is wel dat Charles uiteindelijk niet oud wil worden in Rusland. 'Naast al het mooie hier is het ook een hard land. Ze zorgen in Rusland niet goed voor de oudere generatie. En in Nederland wonen onze familieleden en ook veel vrienden.'
Blij is hij dan ook met zijn Nederlandse paspoort. 'Dat geeft toch een stuk veiligheid. Je weet gewoon je kunt altijd terug. Ik zou geen Russisch paspoort willen hebben.'
Charles houdt een BLOG bij over zijn leven in Rusland (http://www.mijnrusland.com/)

Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine!