Het containermeisje - Nuchtere thriller over Gentse politievrouw

recensie - Voor wie dat mocht denken, Nederland is natuurlijk niet het enige land waar de ene na de andere (literaire) thriller verschijnt. In Vlaanderen zijn al bijna net zoveel Saskia Noorts, Simone van der Vlugts en noem zo maar op. Een goed voorbeeld is Belinda Aebi, die eerder ook in Nederland eer inlegde met ´Dubbelspel´ en ´Het geluid van de stilte´. Zij komt nu met de geëngageerde thriller ´Het Containermeisje´. Daarin wil ze misschien iets té veel.
Oef, wat is ze gewoon. Dat is het eerste wat je denkt als je politievrouw Maud tegenkomt die Belinda Aebi heeft geschapen. Maud Gelderman is een vrouw zoals u en ik. Ze werkt dan weliswaar bij de politie, maar is absoluut niet feilloos. Na haar scheiding, voedt ze haar tienerdochter alleen op. Haar zoon studeert in Salamanca. Als een oude jeugdvriend langskomt, valt ze - opnieuw - als een blok voor zijn charmes. Dat ze dat beter niet had kunnen doen, wordt ons als lezer al direct duidelijk. De charmante gladjakker (b)lijkt tot over zijn oren in een duister complot te zitten.
De hele plot verklappen is een beetje flauw. Maar het heeft te maken met een paar akelige orgaanhandelaren, sommige van Vlaamse orgine, in Nepal. Ze schrikken er niet voor terug om zelfs kinderen te werk te stellen. Bijna en passant ontdoen ze ze voor een rijke man of vrouw uit het westen van hun organen. Nog een geluk, dat in ieder geval één slachtoffertje weet te ontsnappen en verstopt in een container naar Gent komt. Dat ze daar 'asiel zoekt' bij de dochter van Maud, komt wat onwaarschijnlijk over. Maar a la, het politieonderzoek komt zo wel op gang.
Belinda Aebi schrijft zonder opsmuk. Dat is een verademing is het wereldje van de Nederlandstalige thrillers waarin de literaire aspiraties huizenhoog zijn. Aebi heeft daar geen last van. Het verhaal wordt rechttoe rechtaan gebracht, zonder al te veel uitstapjes. Jargon zit er niet in, vette Vlaamse zinsnedes ontbreken (helaas) ook. Jammer dat ze voor de plot een soort van deus ex machina nodig heeft. Zonder die wending, die iets met een mobiele telefoon te maken heeft, had ik het verhaal ook wel geloofd.
Hoewel... juist die geloofwaardigheid laat te wensen over. In haar ijver om het nare verhaal over te brengen, wil Aebi wel heel veel. Sweatshops, doktoren die voor geld bereid zijn om elke eed te vergeten, politiemensen tot in de hoogste kringen die corrupt blijken te zijn... Voordat je het door hebt, is iedereen schuldig. Zelfs Maud ontkomt daar niet aan, al weet ze zich na zachte druk van haar 'sympathieke speurders' Max en Gijs net op tijd te herpakken.
'Ik heb mezelf een missie opgelegd,' schrijft Aebi in haar nawoord. Dat is natuurlijk alleen maar lovenswaardig en het verhaal van nietsontziende orgaanhandelaren kan niet vaak genoeg worden verteld. Maar het wringt ook, in deze vorm. De tegenstelling tussen het wat brave politiekorps in Gent en de grote criminelen had wellicht scherper en harder gemoeten en Aebi - die duidelijk fictie schrijft - had meer afstand kunnen nemen. Blijft staan dat ik ´Het Containerrmeisj´e een prettige, nuchtere aanwinst vind als thrillerschrijver.
Het Containermeisje, Belinda Aebi. Uitgeverij Manteau. 21,95 euro.