Nederlandse aanslagen krijgen terwijl je niet meer belastingplichtig bent, postcodes die niet in te voeren zijn op Nederlandse formulieren, informatienummers die niet vanuit het buitenland te bellen zijn, de DigiD waar steeds meer instellingen mee werken, maar die je niet kunt aanvragen: gek worden ze in het buitenland van de Nederlandse overheid.
Had hij die belastingconsulent maar nooit ingeschakeld. Nadat die per abuis invulde dat Henk wel premieplichtig was in Nederland terwijl hij niet bedoelde, bleek Henk flink de pineut. Een onaflatende stroom blauwe enveloppen uit Nederland ploft sindsdien op zijn Tsjechische deurmat.
Belastingmannetje
Henk woont al jaren in Tsjechië en is daar ook belastingplichtig. Juist om de boel goed af te ronden met Nederland huurde hij een belastingmannetje in die alle formaliteiten zou regelen. Maar ja, dat mannetje beging dus een kleine blunder.
Onterechte aanslagen
Niks aan de hand zou je zeggen, je belt de Nederlandse Belastingdienst en zet de zaken alsnog recht. Mooi niet dus. Het lukt Henk al jaren niet om de Belastingdienst aan het verstand te peuteren dat de Nederlandse aanslagen en aanmaningen onterecht zijn.
Onbereikbare nummers
Sterker nog: het lukte Henk tot voor kort niet eens om te bellen met de dienst buitenland van de Belastingdienst te Heerlen. Simpelweg omdat 0900-nummers vanuit het buitenland niet te bereiken zijn.
Maar goed, dat euvel is inmiddels verholpen door de dienst buitenland in Heerlen. Wat niet wil zeggen dat de problemen van Henk nu ook verholpen zijn. ‘Ik blijf maar aanslagen krijgen, niet alleen vanuit Heerlen, maar ook uit Roermond, Apeldoorn, Utrecht en ga zo maar door. Dit jaar al 14 brieven. Ik betaal me blauw aan de consulent om deze stroom aanslagen van me af te houden. Steeds weer moet ik bezwaar maken, uitstel aanvragen etcetera.’
Nul euro belasting kost honderden euro’s
Henk blijkt niet de enige die problemen heeft. Bastiaan uit Sydney overweegt ook om maar eens een belastingconsulent in Nederland in te schakelen, maar ‘dan betaal ik weer honderden euro’s om te bewijzen dat ik nul euro belasting hoef te betalen.’
Altijd naar Heerlen bellen
Contact zoeken met de Belastingdienst is inderdaad een lastige zaak, beaamt Bastiaan. Maar hij heeft wel een tip: ‘altijd naar Heerlen bellen, die verbinden je dan wel door met de andere kantoren.’
Het kostte Camille een jaar of zes voordat de Belastingdienst erkende dat hij inderdaad niet meer belastingplichtig was in Nederland, ondanks jaarlijkse toezeggingen dat dit echt de laatste keer was dat ze hem lastig zouden vallen. Gelukkig had hij een vasthoudende vader die vanuit Nederland menig robbertje uitvocht met de Dienst, maar dat geluk heeft niet iedereen.
Stress
Sophia uit Orlando stuurt de blauwe enveloppen nu dus steeds maar terug als onbestelbaar. Toch blijven ze komen. Mascha erkent ronduit stijf van de stress te staan inmiddels. ‘Ze willen steeds weer andere, niet te achterhalen details. Wat een werk en stress en angst om fouten te maken.’
Leuker kunnen we het niet maken
Maaike kan de slogan leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker niet meer horen. ‘Dat geldt dan alleen voor Nederlanders binnen Nederland. Hoeveel formulieren ik niet heb verstuurd en hoeveel uren ik niet heb gebeld om een adreswijziging door te geven. Uiteindelijk verhuisden we van Italië naar Koeweit. Weer hetzelfde gezeur. De wijziging werd wel voor mijn man en mij doorgevoerd, maar niet voor ons zoontje van twee. Alsof die alleen in Italië zou achterblijven.’
Foutmelding, probeer opnieuw
Het is niet alleen de Belastingdienst die het moet ontgelden, veel overheidsbedrijven lijken het bestaan van Nederlanders in het buitenland te ontkennen. ‘Alsof die ambtenaren denken dat de wereld ophoudt bij de grens.’ Neem het invoeren van je buitenlandse postcode als je een Nederlands formulier moet invullen. Henk: ‘ zo’n postcode is een verplicht veld, anders kun je bijvoorbeeld je vraag niet stellen.’
Europese informatienummers
‘Maar vervolgens wordt je postcode niet geaccepteerd. Omdat die bijvoorbeeld 7 vakjes nodig heeft in plaats van 6. Een simpele TomTom pakt elke postcode van Europa. Waarom lukt het dan de overheid niet? Waarom bestaat er niet zoiets als een Europees invulformulier die alle adressen en postcodes herkent?’ En waarom werken bedrijven en overheid met informatienummers die vanuit het buitenland niet te bellen zijn? Het is hoog tijd dat er informatienummers komen die in ieder geval vanuit heel Europa te bellen zijn.
DigiD
Nog zo’n bron van ergernis is de DigiD, een persoonlijke code waar steeds meer overheidsinstellingen gebruik van maken. Vanuit het buitenland kun je alleen zo’n code aanvragen als je klant van de SVB bent en een AOW-pensioen ontvangt.
Helaas, pindakaas
Dat zit zo: bij een aanvraag stuurt DiGid een persoonlijke activeringscode naar het adres waarmee de aanvrager geregistreerd staat in de Gemeentelijke Basisadministratie Persoonsgegevens (GBA) of bij de SVB geregistreerd staat. Die activeringscode is onderdeel van de beveiliging. Maar ja, Nederlanders in het buitenland zijn niet opgenomen in de GBA, dus helaas pindakaas.
In principe wel
De DigiD Servicedesk erkent het probleem. ‘U bent niet wettelijk verplicht een DigiD aan te vragen. Maar steeds meer overheidsinstellingen gebruiken deze code voor de toegang tot hun elektronische dienstverlening. Zonder DigiD kunt u vaak niet van deze elektronische dienstverlening gebruik maken. Wel kunt u in principe altijd schriftelijk en telefonisch blijven communiceren met de betreffende overheidsinstellingen.’
Maar dan de praktijk
Maar juist dat ‘in principe schriftelijk en telefonisch communiceren’ valt in de praktijk vies tegen. Als je wilt mailen moet je namelijk codes invoeren die je niet hebt of die het systeem niet pakt. Als je wilt bellen krijg je onbereikbare nummers door.
Henk: ‘lekker communiceren zo. En ondertussen wordt de ene nieuwe regel na de andere bedacht door ambtenaren die het makkelijker willen maken. Je zou denken dat door nieuwe technieken allerlei diensten makkelijker toegankelijker zouden zijn. Maar het tegendeel is waar voor Nederlanders in het buitenland: de elektronische dienstverlening sluit ons steeds meer buiten.’