Censuur in Nederland

Wat hebben een Nederlands punkliedje en een Tweede Wereldoorlog-lezing met elkaar gemeen? Beide zijn verboden omdat zij kritisch zijn over de anti-islampartij van Geert Wilders, de Partij voor de Vrijheid. 'Het is laffe kortzichtigheid en wegkijken dat doet denken aan de jaren ’30.'

Cultuurhistoricus Thomas von der Dunk was gevraagd een lezing te geven die vernoemd is naar een verzetsheld uit de Tweede Wereldoorlog, Willem Arondéus. De inzet van de lezing is de relevantie van de Tweede Wereldoorlog voor het heden te onderstrepen.

In zijn rede wilde Von der Dunk de rechtse politieke partij PVV bekritiseren, omdat deze volgens hem discrimineert en zaagt aan de poten van de rechtstaat. 'Wij hebben op dit moment voor het eerst sinds de bezetting door de Duitsers een machtige politieke partij die de rechtstaat aanvalt.'
Wereldkalifaat
'Kijk nu naar het voorstel van de PVV om hoofddoekjes voor moslima's in de bus te verbieden', betoogt Von der Dunk in de lezing. 'Dat gaat niet over keppeltjes of over priesterboordjes. Er wordt heel duidelijk een religie in haar uitingsvorm beperkt en dat gaat in tegen de gelijkheid van godsdienst.'

Von der Dunk vergelijkt de situatie met de periode van begin 20ste eeuw: 'Er zijn veel voorbeelden waarbij stelselmatig moslims verdacht worden gemaakt als een vijfde colonne van het wereldkalifaat. En dat herinnert aan de manier waarop joden in de jaren '30 verdacht werden gemaakt, als een vijfde colonne voor een joodse wereldregering.'

Dat had Von der Dunk willen voordragen, maar de lezing is afgezegd. Volgens de organisatie omdat de lezing 'te politiek getint' was. Von der Dunk meent dat het onmogelijk is de politiek te vermijden in een betoog over maatschappelijke kwesties: 'Had ik moeten doen alsof de PVV niet bestond?' Alsof ik bij mijn buurvrouw op bezoek ga, er een olifant in haar huiskamer staat en ik zou zeggen: 'wat heeft u een leuke hamster.'
Anti-Wilders lied
Niet alleen Von der Dunk's rede, ook dit punklied mag niet worden gespeeld op een festival dat de bevrijding na de Tweede Wereldoorlog memoreert. In het refrein van het omstreden nummer wordt Geert Wilders toegesproken: Mussolini van de Lage Landen / Van mij mogen ze jouw uitspraken ook verbranden / Als jij nou een snor en een scheiding nam / Dan zou ik jou ook kunnen vergelijken met Mein Kampf.
'Vrije uiting van mening is belangrijk op het bevrijdingsfestival', zegt een woordvoerder, 'maar het is niet de bedoeling tegenstellingen te vergroten.'
Volgens Von der Dunk is de ware reden van afzegging van zijn rede, dat de PVV had aangekondigd met een flinke delegatie op te komen draven om de lezing te verstoren en is de organisatie vervolgens onder druk van deze 'intimidatie' gezwicht.
Telefoonrechtspraak
Naast discriminatie ziet Von der Dunk een gevaar in de PVV bij de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht. 'Wilders heeft verklaard dat hij rechters tijdelijk wil benoemen, zodat wanneer ze niet streng genoeg straffen in zijn opinie, de rechters meteen naar sociale dienst kunnen voor een uitkering.

Von der Dunk vervolgt: 'Dan kom je terecht in wat er in het Italië van Berlusconi gebeurt en nog sterker in het Rusland van Poetin. Wat we telefoonrechtspraak noemen. Dat het recht niet onafhankelijk wordt toegepast, maar dat er van boven wordt gezegd: 'dat moet anders'.'

'Het is Wilders zelf die de koran stelselmatig als een variant van Mein Kampf betitelt en spreekt van 'islamofascisme', aldus Von der Dunk. 'Hij moet niet met twee maten gaan meten als er iets wordt teruggezegd.'
Opportunisme
Volgens Von der Dunk wordt de PVV zelf niet gecensureerd, omdat de Nederlandse regering afhankelijk is van haar steun. 'En dan zie je de Nederlandse poldercultuur en haar opportunisme in volle glorie'. De premier zegt zelfs: het maakt niet uit of je op Wilders stemt of mij, als ik die meerderheid maar krijg. Als de PVV gaat sputteren wanneer er kritiek op haar wordt geuit, dan gaan de regeringspartijen uit angst voor mot gelijk overstag.'

Von der Dunk ziet ook hier een parallel met het verleden. 'Omdat de partijen geen ruzie willen hebben, kijken ze weg als het moeilijk wordt. Dat zag je in de jaren '30 ook. Het is een typisch beleid van laffe kortzichtigheid.'

Sneuvelt de vrijheid van meningsuiting in Nederland? Niet als het aan Thomas von der Dunk ligt. Mag hij binnenshuis niet praten, dan doet hij het buiten, met zijn voeten in het gras. Dat doet de cultuurhistoricus voor het gebouw waar de lezing oorspronkelijk had moeten plaatsvinden.