Cathy Dickinson: naar Australië uit liefde

Ze vertrok voor de liefde en ging nooit meer terug. Cathy Dickinson verliet Nederland in 1955 om met de liefde van haar leven te trouwen in Australië. Jack Slager woonde daar al drie jaar, nadat hij vanuit Goes geëmigreerd was.
'Ik was dertig jaar en niet getrouwd. Mijn ouders zeiden dat ik beter een getrouwde vrouw in Australie kon zijn, dan een ongetrouwde in Nederland. Dat was heel belangrijk toen.' Cathy Dickinson is een enthousiaste vertelster. Ze woont inmiddels meer dan de helft van haar leven in Australië.

Kakkerlakken
'Ik heb nooit spijt gehad van mijn vertrek, maar makkelijk was het zeker niet. Ik verliet mijn huis in Amsterdam om op een varkensboerderij terecht te komen. Je moet je voorstellen dat ik op kantoor werkte in de grote stad en direct op het platteland terecht kwam.
Het toilet was buiten en was niet meer dan een gat in de grond. 's Avonds durfde ik bijna niet te gaan slapen omdat overal kakkerlakken liepen. Maar ik was bij mijn geliefde en dat maakte alles goed.'

Boot
In de jaren vijftig was het vaak erg duur om met het vliegtuig naar Australië te gaan. Cathy ging daarom met de boot. De reis erheen was een groot avontuur en duurde bijna zes weken. 'Ik was vreselijk zeeziek, ik dacht dat ik er nooit zou komen. Gelukkig kreeg ik na een paar dagen pillen en ging een stuk beter.'
De meeste mensen op de boot waren onderdeel van een familie of vrouwen die op weg waren naar hun geliefde. Toch gebeurden er genoeg dingen die schokkend waren voor Cathy Dickinson. 'Er waren veel mensen die een avontuurtje hadden op de boot.
Er was een meisje, dat noemden wij een slet, die werkelijk alle mannen langs ging en zichzelf aanbood. En dat terwijl ze op weg was naar haar verloofde! Ook ik werd op een vervelende manier benaderd door een man. hij dacht dat ik ook wel geïnteresseerd zou zijn omdat ik alleen reisde. Ik heb hem gelukkig van mij af kunnen slaan, letterlijk.'

Rubberfabriek
Cathy Dickinson had moeite met het leven op de varkensboerderij en daarom verhuisden zij en haar man vrij snel naar Brisbane. 'We hadden maar acht Australische ponden op de rekening staan en dus  moest ik ook aan het werk.
Ik vond een baantje in een rubberfabriek. Toen ik dat aan mijn ouders schreef, was het hek van de dam. In Nederland werkte ik bij de Rijksverzekeringsbank, het was een goede baan en mijn familie behoorde bij de middenklasse. Mijn moeder vond het ongepast dat haar dochter in een fabriek terecht kwam, dat was voor de lage sociale klasse, niet voor haar dochter.
Maar naast mij in de fabriek werkte de vrouw van de Nederlandse dominee. Dus ik zei: 'als deze baan goed genoeg is voor de vrouw van de dominee, dan kan ik er ook werken.'

Filmavonden
Ondanks dat Australië ver weg was van Amsterdam kwamen Nederlanders makkelijk in aanraking met het continent. 'In de jaren vijftig had je filmavonden die over Australië gingen. Er werd als het ware geadverteerd om daar heen te gaan,' vertelt Dickinson.
'Mijn man, met wie ik toen verkering had, was er door gefascineerd en omdat hij ook niet zo goed met zijn vader op kon schieten, wilde hij graag richting Australië om een nieuw leven op te bouwen. Drie jaar later ben ik achter hem aangegaan.'

Jack Slager overleed in 1994 aan een hartaanval. De reden dat Cathy Dickinson nu een Engelse achternaam heeft is simpel. Vijf jaar na het overlijden van haar eerste man trouwde ze met de Australiër Ed Dickinson. 'Ed was toen al lange tijd ziek. Op onze trouwdag zei hij dat hij mij op zijn minst vijf jaar gelukkig wilde maken. Toen we precies vijf jaar en één dag getrouwd waren overleed hij.'
Bellen
Haar tweede echtgenoot is ook een van de redenen waarom Cathy Dickinson niet vaak Nederlands meer spreekt. 'Af en toe bel ik met mijn een vriendin in Nederland en dan spreken we Hollands. Maar als ik hier Nederlandse emigranten tegenkom spreken we gewoon Engels onderling. Je vergeet nooit het land waar je geboren bent, zeker niet, maar ik voel mij al lang geen Nederlandse meer. Ik ben nu een Australische.'