Jörgen Raymann houdt van Suriname, maar wil zijn oude dag graag slijten op Curaçao. Als hij over tien jaar uitgewerkt is, wil hij eigenlijk alleen nog maar rust en die denkt hij niet te kunnen vinden in Suriname. Curaçao is nu zijn beloofde land.
Drie weken geleden sloot Jörgen Raymann zijn theatercarrière af. Hij heeft besloten zich nu vooral te richten op zijn televisiewerk en motivational speaking. De Surinaamse Nederlander werkt al sinds zijn 14e en op zijn 54e vindt hij het wel genoeg geweest: “Dan heb ik veertig jaar van hard werken achter de rug en dan vind ik het mooi geweest. Dan hoeft het van mij niet meer.”
Raymann gunt zichzelf een rustige oude dag en die denkt hij in zijn vaderland niet te kunnen hebben: “Ik ken mezelf: als ik in Suriname zit, ga ik me met alles bemoeien. Ik ga mezelf geen rust gunnen, maar me sociaal maatschappelijk en politiek overal mee bemoeien. Daar is ook niets mis mee, maar als je voor de rust gaat, moet je dat niet doen. Ik doe het liever zoals nu, dat ik op afstand mijn bijdrage lever.”
Uitvalsbasis
Curaçao lijkt hem de perfecte uitvalsbasis voor zijn oude dag: “Voor mij is het heel simpel, mijn oudste dochter blijft hier want die studeert notarieel recht in Nederland en m’n jongste dochter wil muziek gaan studeren in Amerika. En ik wil met mijn vrouw ergens zitten waar ik iedere dag gemakkelijk uit kan vliegen naar Amerika en naar Nederland.”
Toen Raymann zijn plannen openbaar maakte, zorgde dat voor een hoos van kritiek. Een Surinamer die niet naar zijn vaderland terugkeert, dat vond men nogal wat. Raymann: “Nee, dat is me niet in dank afgenomen. Mensen waren boos en zeiden: ‘Dat kan niet!’. In Suriname mag je niet zelf bepalen wat je toekomst is, dat bepaalt Suriname voor je.”
Coronie?
Maar Raymann laat zich niet zomaar vertellen wat hij wel en niet mag doen: “De gemeenschap kan altijd op me rekenen dat weten ze ook. Het is niet zo dat ik Suriname de rug toekeer, maar ik zoek een plek waar ik voor mezelf rust heb. Ik ben maar twee uren bij Suriname verwijderd dus ik kan daar om de twee weken zijn, als ik daar wil. Maar dit is wat ik nu wil, maar misschien heb ik over tien jaar een mooi huisje heb gevonden in Coronie aan het water en dan heb ik ook geen verbinding meer met de stad. Maar voorlopig is Curaçao het plan.”