Kathleen Ferrier: 'Geen dissident'

Eind september verlaat Kathleen Ferrier de Tweede Kamer. Ze heeft er dan dik tien jaar in de politiek opzitten. Terugblikkend wil ze de Tweede kamer niet de meest geweldige plek van de wereld noemen, maar ze kijkt met plezier terug en is trots dat ze het langst zittende Nederlandse Kamerlid van Surinaamse afkomst is. Ze benadrukt dat ze het niet altijd met de meerderheid van het CDA eens was, maar nee, ze was geen dissident.

In de afgelopen tien jaar heeft Ferrier politiek Den Haag zien veranderen. In het begin kon ze bij binnenkomst van het gebouw haar naam zeggen en dan kon ze zich overal vrij bewegen. Nu is de beveiliging enorm toegenomen. Met pasjes en via sluizen moet ze haar weg naar binnen vinden.

Grove taal
En ook in de Kamer is er veel veranderd. De manier waarop mensen met elkaar omgaan, het taalgebruik. Het is vaak niet op de fatsoenlijke manier waarop Kathleen Ferrier gelooft dat je met elkaar om zou moeten gaan. Vroeger klonk er ook wel eens grove taal, maar nu grijpt de voorzitter minder snel in, omdat men zich ook achter vrijheid van miningsuiting verschuilt. De laatste Algemene Beschouwingen heeft het CDA-Kamerlid wat dat betreft als dieptepunt ervaren, met de PVV voorop. En ook de beledigingen aan het adres van het staatshoofd van een bevriende natie, president Abdullah Gül van Turkije.

Toen Ferrier in de politiek ging koos ze voor het CDA, omdat dat de grootste politieke partij met religie als uitgangspunt was. Met die partij hoopte ze bij te kunnen dragen aan het debat over kerk en staat en over de multiculturele en multireligieuze samenleving.

Gedoogpartner PVV
In 2010 was het CDA in onderhandeling met de VVD om een minderheidscoalitie te sluiten. Met de PVV als gedoogpartner, zagen de gesprekspartners het zitten. Maar binnen het CDA ontstond rumoer. Onder anderen Kathleen Ferrier was het er niet mee eens. Ad Koppejan en zij kwamen te boek te staan als dissidenten. Maar daar wil Ferrier niet in mee. "Ik was geen dissident. Ik vertegenwoordig een bepaalde mening en die moet in de fractie gehoord kunnen worden."

Nog steeds betreurt ze de samenwerking wel. Haar grootste bezwaar tegen de PVV was dat de partij de islam niet als een religie wilde zien, maar als politieke ideologie. Op die manier stimuleer je ongelijkwaardigheid in de samenleving, aldus Ferrier.

Aan de orde stellen
Ferrier noemt het goed dat ze in de fractie zit, omdat ze zo punten aan de orde kan stellen. Zo heeft ze Maxime Verhagen er eens op gewezen hoe een stuk van zijn hand - waarschijnlijk onbedoeld, zegt Ferrier - de boodschap leek uit te dragen dat de multiculturele samenleving niet wenselijk zou zijn.

Mensen hebben wel op haar ingepraat om haar op andere gedachten te brengen en dat was niet altijd leuk, maar "de Tweede Kamer is geen gezelligheidsvereniging, daar kom ik niet voor." Zelfs een pesterij op zijn tijd is haar niet bespaard gebleven. Zo mocht ze een keer niet naar een interparlementair congres waar ze haar eigen rapport had moeten verdedigen. Toen is bij haar de gedachte opgekomen: "Is dit een pesterij of ben ik echt hier nodig omdat alle stemmen tellen?"

Ontwikkelingssamenwerking
Maar wat ze heeft kunnen bijdragen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, onderwijs, gezondheid en rechten van de vrouw, maken dat CDA-Kamerlid Kathleen Ferrier tevreden terug kan kijken op haar Kamerlidmaatschap.